خدايا ! (۱)

خدايا ! مرا از اين فاجعه پليد - مصلحت پرستی - که چون همه کس گير شده است وقاحتش از ياد رفته و بيماری يی شده است که از فرط هموميتش هرکه از آن سالم باشد بيمار می تنايد مصون بدار تا: « به رعايت مصلحت حقيقت را ذبح شرعی نکنم ».
خدايا ! مگذار که ايمانم به اسلام وعشقم به خاندان پيامبر مرا با کسبه دين با حمله تعصب و عمله ارتجاع هم آواز کند.

که:آزادیم اسیر پسند عوام گردد.
که:دینم در پس وجهه دیتی ام دفن شود
که:عوام زدگی مرا مقلد تقلیدکنندگانم سازد
که:آنچه را - حق می دانم - به خاطر آنکه - بد می دانند - کتمان کنم.
... خدایا ! رحمتی کن تا ایمان نام و نان برایم نیاورد ؛ قوتم بخش تا نانم را و حتی نامم رادر خطر ایمانم افکنم تا از آن ها باشن که پول دنیا را می گیرند و برای دین کار می کنند نه آن ها که ژول دین می گیرند و برای دنیا کار می کنند.


م آثار ۸ - صص ۱۱۹و۱۲۰و۱۲۱   

نویسنده : AmirRH ; ساعت ۸:٤۳ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ۱٧ مهر ،۱۳۸۱
تگ ها :