بدرود ای ماه خدا ....


{ اگه حالی بهتون دست داد التماس دعا دارم برادرا و خواهرا }

بدرود اى بزرگ‏ترين ماه خداوند و اى عيد اولياى خدا.
بدرود اى گرامى‏ترين اوقاتى كه ما را مصاحب و يار بودى،اى‏بهترين ماه در همه روزها و ساعتها.
بدرود اى ماه دست يافتن به آرزوها،اى ماه سرشار از اعمال‏شايسته بندگان خداوند.
بدرود اى يار و قرينى كه چون باشى،قدرت بس جليل است و چون رخت بر بندى،فراقت رنج افزا شود.اى مايه اميد ما كه دوريت براى مابس دردناك است.
بدرود اى همدم ما كه چون بيايى،شادمانى و آرامش بر دل ما آرى وچون بروى،رفتنت وحشت خيز است و تألم افزاى.
بدرود اى همسايه‏اى كه تا با ما بودى،دلهاى ما را رقت بود و گناهان‏ما را نقصان.
بدرود اى ياريگر ما كه در برابر شيطان ياريمان دادى و اى مصاحبى‏كه راههاى نيكى و فضيلت را پيش پاى ما هموار ساختى.
بدرود كه آزاد شدگان از عذاب خداوند،در تو چه بسيارند،و چه‏نيكبخت است آن كه حرمت تو نگه داشت.
بدرود كه چه بسا گناهان كه از نامه عمل ما زدودى و چه بسا عيبها كه‏پوشيده داشتى.
بدورد كه درنگ تو براى گنهكاران چه به درازا كشيد و هيبت تو دردل مؤمنان چه بسيار بود .
بدرود اى ماهى كه هيچ ماه ديگر را توان همسرى با تو نيست.
بدرود اى ماهى كه تا تو بودى،امن و سلامت بود.
بدرود اى آن كه نه در مصاحبت تو كراهت بود و نه در معاشرتت‏ناپسندى.
بدرود كه سرشار از بركات بر ما در آمدى و ما را از آلودگيهاى گناه‏شست و شو دادى.
بدرود كه به هنگام وداع از تو نه غبارى به دل داريم و نه از روزه‏ات‏ملالتى در خاطر .
بدرود كه هنوز فرا نرسيده از آمدنت شادمان بوديم و هنوز رخت‏بر نبسته از رفتنت اندوهناك .
بدرود كه چه بديها كه با آمدنت از ما دور شد و چه خيرات كه ما را نصيب آمد.
بدرود تو را و آن شب قدر تو را كه از هزار ماه بهتر است.
بدرود كه ديروز كه در ميان ما بودى آزمند ماندنت بوديم و فردا كه ازميان ما خواهى رفت آتش اشتياق در دل ما شعله خواهد كشيد.
بدرود تو را و آن فضل و كرم تو را كه اينك از آن محروم مانده‏ايم.و بر آن‏بركات كه پيش از اين ما را داده بودى و اينك از كفش داده‏ايم.
بار خدايا،ما آشناى اين ماهيم،ماهى كه ما را بدان شرف و منزلت‏دادى و به بركت نعمت و احسان خويش روزه داشتنش را توفيق دادى،در حالى كه مردمان شقى قدرش را نشناختند و شور بختى خويش را ازفضيلتش محروم ماندند.
اى خداوند،تو بودى كه ما را برگزيدى و به شناخت اين ماه توفيق‏عنايت كردى و به سنت آن راه نمودى.تو بودى كه ما را توفيق‏روزه داشتن و نمازگزاردن ارزانى داشتى،هر چند ما قصور ورزيديم و اندكى‏از بسيار به جاى آورديم.


{ و اگر شقی ترین باشم مگر می شه با خوندن دعای سید الساجدین اشکی از چشم خشکیده من بیرون نیاد؟ خدایا به تو پناه می برم از چنان روزی }

برگزيده از دعای ۴۵ صحيفه سجاديه   

نویسنده : AmirRH ; ساعت ٥:٢٧ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ۱٤ آذر ،۱۳۸۱
تگ ها :